ددگری(فوویسم)(fauvisme) :نام آوران این گروهک در سال1905در پاریس به دور هم گردآمدند که عبارت بودند از:ماتیس،مارکه،دوفی،فریس،دورن،ولامنک،روئو،مانگ وکمی بعدترون دنگن هلندی وولتا.ددگران باواکنشی پرخاشگرانه نسبت به شیوه دریافت گری وبه دنباله دلزدگی ازنظریه های هنری حاکم برزمان که به عقیده آن نقاشان همه مهاری بودندبرپویش قریحه نورپرداز ایشان،اعلام برخورداری ازآزادی کامل دراجرای نقاشی وبیان هنری خودکردند.رنگهای تندوناب رادرسطوح گسترده،بدون تقلید ازطبیعت وباهردرجه ازتضادبی واسطه که شورمهارگسیخته شان روامی دانست برپرده نشان دهند.خطوط پرتوان،ساده شده وگاهی زمخت رابا گستاخی به دوراشیاءو اشکال کشیدندونیزبابهره گیری ازهنرگوگن وونگوگ همچنان که با تاثیر پذیری از اصول مکتب دریافت گری پسین وتعالیم گوستاومورو چنان حدتی به ابراز هیجانات درونی خودبخشیدندکه ناقدناظر نتواندازتاثیرآن برکناربماند.ماتیس پس آنکه جوهرددگری رادرآثارخودمتجلی ساخت نقش پردازی وخط بازی برروی اشکال عادی وبه خصوص شیوه ساده نگاری خودرادربسیاری طراحیهای خطی وتصاویرچاپی به اوج کمال رساند.درسال1908وتنها پس ازسه سال مکتب ددگری به بن بست شدومحکوم به زودگذر بودن.

حجم گری (کوبیسم)(cubisme):شیوه حجم گری (یابه معنای لغوی مکعب گری)درسال1907بااجرای پرده دوشیزگان آوینیون توسط پیکاسو پایه گذاری شد.اصول وضوابط نوینی که مبنای هنرحجم گری قرارگرفتندعبارتند از:بازنمایی واقعیت ذاتی یاادراکی همانگونه که واقعیت ثابت وکلی موجودات با واسطه حجم هاوبرشهای هندسی آن هم ازدیدگاههای متفاوت درآن واحدبرای شکافتن وعرضه داشتن همه جهات آن شیء یاموجودایجادفضایی فشرده وکم عمق به تدبیرپس وپیش نشاندن وروی هم سوارکردن وبه هم پیوند زدن سطوح هندسی شکل نیم شفاف ،به کارگرفتن طیفی محدودومشخص ازرنگهای تخت وثابت والغای خطوط ظریف ودرهم خمیده وایجادسطوحی حاصل ازبرشهاوزوایای هندسی وسرانجام ترکیب آفرنیهایی باالصاق وتلفیق اشیای مادی چون:قطعه کاغذرنگ خورده ،تکه های پارجه،رشته های نخ وریسمان،بریده های روزنامه،بلیط اتوبوس ومانند آن برروی پرده نقاشی.(این اسلوب فرعی که قبل از جنگ جهانی اول بیشترتوسط پیکاسوو براک به کارگرفته شدنقاشی چسپاندنی ویادراصل فرانسه کولاژخوانده شده است شیوه حجم گری تاسال1920شکوفان ماند.

ناب گری(پوریسم)(pourisme):روبه پایان دوره حجم گری اوزانفان ولوکوربوزیه مکتب فرعی ناب گری را بنیان نهادند(1918تا1928).دربیانیه گروهک ناب گران اعلام شده :هرنقاشی یک معدله ریاضی است وهرقدردرمیان اجزای آن معادله رابطه درست تری برقرارباشدضریب زیبایی آن نقاشی افزایش می یابد.ناب گران درآثارخودکه عومانقش اشیا بود رابطه های متعادل وبهم پیوسته درمیان ملخصهای هندسی برقرارمی ساختندورنگهای خفیف وهماهنگ رابه طور تخت برسطوح می گستردند.ومفاهیم عقلانی وریاضی را به واسطه تصویرالقا می کردند شیوه ناب گری بیش از معدودی پیروان نیافت ودراندک زمانی عمرش به سررسید.

آینده نگری (فوتوریسم)(futurism):درایتالیاپویش هنرنوین با بیانیه ای که مارینتی شاعربه سال1909منتشرساخت آغازوشعارهنری خودراچنین خلاصه کرد،مرگ هنرگذشته.ودربیانیه اش اعلام داشت:بایدخودراازبند مضامین بکاررفته وفرسوده شده یکسره رهاساخت تابتوان آشفتگی زندگی امروزین راکه ازآهن وفولادونخوت وسرعت جنون آمیز تشکیل یافته است به بیان هنری درآورد.نقاشان آینده نگردرتمایل خودبه طرد دستاوردهای گذشته وتجلیل ویژگیهای دوران معاصرابتکارات وترفندهایی بکاربردندکه اکنون درنظرماتا حدی تصنعی می نمایدمثلا،برای بارنمایی تحرک درآثارخود جانوران یا آدمیانی را با تعداد زیادی دست وپا ویا دیگراجزای بدن که درنظم هندسی وموزون ومتوالی یکدیگر سامان یافته بودند تصویر می کردند.نهضت انقلابی آینده نگری که چون انفجاری به وجودآمد نیز آینده ای زودگذردرپیش داشت ودرپایان جنگ جهانی اول رو به زوال گذاشت .

غوغای دادا(dadaisme):درسال1916براثرخشم ونفرت حاصل ازمصائب وفجایع جنگ جهانی اول گروهکی ازهنرمندان وصاحبان قلم با ملیتهای گوناگون مرام اصلی مکتب خودرابرطردوتخریب کلیه آثارودستاوردها وهجووتکذیب تمامی معقولات ومقبولات نوع بشربنا نهادند.شعاراصلی این نهضت عصیانگر دراین جمله تندوزهرآلودباکونین منتقدآشوب طلب روسی خلاصه می شدکه:نابودگری خودآفرینندگی است.شیوه هنری داداهنگامی تکوین یافت که کورت شویترس نقاشیهای چسباندنی وپیکرهایی ساخته شده ازمحتویات سبد خورده کاغذهایش راچون آثاری رسمی ازهنرنوظهور عرضه کرد این مکتب که درحدودسال1923عمرش به پایان رسیدزمینه رابرای تشکیل شیوه های میانه سده بیستم وبخصوص شیوه اصیل وانسانی  وهم گری آماده ساخت.

وهمگری(سوررئالیسم)(surrealism):بنای این مکتب ادبی وهنری که پس ازپایان جنگ جهانی اول تکوین  یافت براصالت وهم ورویا وتداعی آزادوصورمکتوم درضمیر ناهشیاراست به بیان دیگروهمگری درهنر مبتنی است بر:درنوردیدن سرارمرزهای تجربه بشری ومنظم ساختن واقعیتهای غریزی ورویایی ونیز افزودن تداعی های آزاد ضمیرناهشیاربرآن واقعیتهای آغازین وبیرون آوردن نیروی تخیل اززیر نظارت عقل وهدایت اراده وهرقیدوبند منطقی واجتماعی.وهمگری به هرنوع خواب بینی درحالت بیداری اصالت هنری می بخشدوتخیل وتداعی را دربهره گیری ازبرخوردها  وبرداشتهای پیشبینی نشده وابداعاتی خلاف عرف وعقل ومنطق آزاد می گذارد این شیوه اصولی وگسترده دامن گرچه درطول جنگ جهانی دوم رو به رکود گذارد لکن ازآن پس باردیگر شکوفان شد وتا زمان حاضرنیز پایدار مانده است.

هیجانگری (اکسپرسیونیسم)(expressionism):عنوان هیجانگری درسال 1911برای متمایزساختن گروه بزرگی ازنقاشان به کاررفت که دردهه اول سده بیستم بنای کارخودرابربازنمایی حالات تند عاطفی وعصیانگری علیه نظامات ستم گرانه وریکارانه حکومتها وعفونت زدگی شهرهاواجتماعات نهاده بودند این هنرمندا ن برای رسیدن به هدف همان رنگهای تند وتشویش انگیز وضربات مکرروهیجان زده قلم مو رادرفضایی ازچهارچوب دررفته وباژرف نمایی به دوراز قراروسامان می نشاندند وهرآنچه آرامبخش ومهذب وچشم نوازومتعادل بود ازصحنه کارخودبیرون میراندند.معروف ترین نماینده این سبک ون سان ونگوگ وکوکوشکا هستند .پس ازجنگ جهانی دوم هیجانگری درآلمان ودانمارک وهلندوبلژیک وفرانسه شکوفایی وجنبش تازه یافت واز1948به بعدهیجانگری باهنرانتزاعی درآمیخت وتحولی عمده به وجودآورد که مرکزآن نیو یورک بود.

هنرانتزاعی(abstrackt):درهنرانتزاعی طی هفتاد سال اخیرتحولات بسیار به حصول پیوسته است وبرای رسیدن به هدف انتزاعگران مسیرهای کجزایی رادرپیش گرفتنداصطلاح هنرانتزاعی درسال1910درتعریف آثارنقاشان وپیکرتراشانی بکاررفت که توجه به بازنمایی واقعیات مشهودنداشتند بلکه هدفشان تجسم بخشیدن به مفهومی کلی یا صورتی ذهنی ویا صرفا ایجاد تجربه ایی بصری وچه بسا عقلانی ازراه ترکیب بخشی به خط وسطح وحجم ورنگ بودهنرانتزاعی اصالتا خاصیت عقلانی ومنطقی داردودربسیاری آثارهنرمندان معاصرچون معادله ای ریاضی است که به صورتی مرئی درامده است.هنرمندانتزاعگر با مفاهیم کلی و صورذهنی سروکارداردوهدفش مرئی ساختن آن صوردرهیئتی کلی نما وعاری ازجزئیات وخصوصیات فردی است.

ازانشعابهای این سبک هنری می توان مکتبی انتزاعی به نام ساخت گری درروسیه ،مکتب باوهاوس درآلمان ،مکتب انتزاع گری هندسی درپاریس وازسال 1950به بعدمنظره سازی انتزاعی دراروپاونقاشی اطواری درآمریکا رانام برد.



: پنجشنبه یازدهم آذر 1389 | 23:31 |نوشته ی : عثمان قاسمی |